Był zwolennikiem koncepcji Moskwy jako Trzeciego Rzymu i propagatorem idei zjednoczenia wszystkich prawosławnych w jednym państwie, którym rządzić miał rosyjski car. Głosił konieczność wyzwolenia przez Rosję tych wyznawców prawosławia, którzy żyli pod panowaniem tureckim, i odebrania Turcji Konstantynopola.

3 kwietnia 1692 został wyświęcony na biskupa tobolskiego i syberyjskiego, automatycznie uzyskując natychmiast po ceremonii godność metropolity. Głównym konsekratorem w czasie uroczystości był patriarcha moskiewski i całej Rusi Adrian. Również na Syberii zwalczał staroobrzędowców, przeprowadził również translację relikwii mnicha Symeona Wierchoturskiego i napisał jego żywot. Był przeciwnikiem reform Piotra I, sprzeciwiał się wzrostowi znaczenia obcokrajowców w Rosji.

W 1700, oficjalnie z powodu choroby psychicznej, został przeniesiony w stan spoczynku i skierowany do Monasteru Czudowskiego, a następnie do Monasteru Simonowskiego, gdzie zmarł w roku następnym. W rzeczywistości przyczyną odsunięcia hierarchy od zarządzania eparchią i