list do Koła, życząc, by duch Komendanta I Brygady Legionów czuwał nad nimi i błogosławił ich dążeniom i wysiłkom.
Działalność Koła była przedmiotem zainteresowania i rozpracowania komunistycznego wywiadu PRL.
Rozłam i schyłek organizacji Po okresie intensywnego rozwoju w latach 50., z biegiem lat zainteresowanie „Pogonią” malało. Przyczyniło się do tego zarówno starzenie się emigracji niepodległościowej, jak i oddalenie się perspektywy wybuchu III wojny światowej, a tym samym perspektywy walki zbrojnej o niepodległość Polski.
W 1967 r. w organizacji doszło do rozłamu, którego tłem był konflikt między gen. Władysławem Andersem, a Prezydentem RP Augustem Zaleskim. 27 lutego 1967 r. gen. Anders zwolnił Zygmunta Czarneckiego ze stanowiska Komendanta Głównego „Pogoni”, mianując na to stanowisko płk. dypl. Stanisława Mayera. W odpowiedzi gen.awansowany na stopień generała brygady 11.11.1966 przez prezydenta A. Zaleskiego Zygmunt Czarnecki poinformował, że rozwiązał „Pogoń”, przekształcając ją w Polską Organizację Wojskową i Niepodległościową „Pogoń”. W kolejnych latach obie organizacje działały równolegle, z tym, że w 1973 POWN „Pogoń” przestała być uznawana przez Rząd RP i Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych.
W 1984 r.