Surowy obraz Białe na białym należy do najbardziej radykalnych obrazów, namalowanych przez Malewicza w tamtym okresie, nie jest on jednak bezosobowy, jako że ślad ręki artysty widoczny jest w fakturze farby i subtelnych odcieniach bieli. Niewyraźne zarysy asymetrycznego kwadratu stwarzają raczej poczucie nieskończonej przestrzeni, niż konkretnych granic. Kombinacja bieli z bielą nie tworzy tu żadnego kontrastu, nie jest też estetycznym ani mistycznym ideałem. Biały kwadrat jest lekko pochylony i sprawia wrażenie szybującego w stanie nieważkości; nie wydaje się on być ani tworem pierwszoplanowym, ani tłem, ale unosi się niczym nicość w nicości.
Interpretacja Malewicz był jednym z pierwszych artystów tworzących dzieła zrywające z przedstawianiem świata widzialnego. W obrazie Białe na białym widać, jak przesuwa on granice możliwości abstrakcji. Biała forma szybuje na białej przestrzeni na samym progu widzialności, a kolor jest tu zminimalizowany, choć nadal obecny. Minimalizując rolę koloru, artysta skupił się faktycznie na istocie obrazu. Można dostrzec, iż użyte zostały tu dwa różne odcienie bieli, która stała się sposobem odlotu. Szybowanie kwadratu stanowiło wyraz fascynacji Malewicza nowymi zdobyczami techniki, a zwłaszcza samolotem, narzędziem pozwalającym człowiekowi oderwać się od ziemi.