Ówczesna amerykańska doktryna bojowa w użyciu lotnictwa była pod bardzo silnym francuskim wpływem na co wskazywał fakt, że wymagane osiągi samolotu były podane w systemie metrycznym, a nie w używanych do tej pory w Stanach Zjednoczonych jednostkach imperialnych. W odpowiedzi na zamówienie Armii powstało kilka projektów i prototypów wybudowanych w różnych firmach, ale do końca wojny nie udało się rozpocząć produkcji żadnego rodzimego amerykańskiego myśliwca, powstały wówczas między innymi takie samoloty jak Orenco B i Thomas-Morse MB-1.
Oprócz prób produkcji własnych samolotów w Stanach Zjednoczonych próbowano także rozpocząć produkcję licencyjnych myśliwców Bristol F.2 Fighter, pierwszym z nich był nieudany USA O-1, drugim nieco bardziej udany Dayton-Wright USXB-1A. Prace nad obydwoma konstrukcjami odbywały się w zakładach Curtissa i postanowiono tam zaprojektować własny samolot, który otrzymał oznaczenie CB zazwyczaj tłumaczone jako Curtiss Battleplane, znany był także jako Liberty Battler. Zamówiono cztery samoloty (numery seryjne 34632-34635), z czego skonstruowano jeden.