W 1968 roku uległ 4½ – 5½ Bentowi Larsenowi, w 1974 roku przegrał 6-7 ćwierćfinałowy mecz z Tigranem Petrosjanem. W 1977 roku po zwycięstwie nad Bentem Larsenem 6½ – 3½ awansował do półfinału, w którym został pokonany przez Borysa Spasskiego 8½ – 6½. W następnym cyklu rozgrywek w pierwszej rundzie zremisował 7 – 7 ze Spasskim i awansował do półfinału ze względu na większą liczbę partii wygranych czarnymi. W półfinale uległ Robertowi Hübnerowi 4½ – 6½. W 1988 roku przegrał mecz ćwierćfinałowy Janem Timmanem 2½ – 3½World Chess Championship, index of players: Portisch L..
W latach 1956–2000 uczestniczył w dwudziestu szachowych olimpiadach, zdobywając sześć medali w drużynie i pięć indywidualnie. Był współtwórcą największego powojennego sukcesu węgierskiej drużyny, która w 1978 w Buenos Aires wyprzedziła reprezentację ZSRR i zdobyła złote medaleOlimpBase..
Brał udział w niezliczonej liczbie turniejów międzynarodowych.