W latach 1952 i 1955 ponownie zajmował premiowane miejsca w turniejach międzystrefowych. Największy sukces odniósł w 1956 na turnieju pretendentów w Amsterdamie, plasując się na III miejscu, za przyszłym mistrzem świata, Wasilijem Smysłowem i Paulem Keresem. Wyprzedził wówczas m.in. Borysa Spasskiego, Tigrana Petrosjana i Dawida Bronsteina1956 Amsterdam Candidates Tournament..
Do 1979 uczestniczył w prawie 100 turniejach międzynarodowych, z których ponad 20 ukończył na I miejscu. Jedenastokrotnie reprezentował Węgry na olimpiadach szachowych (pięciokrotnie na pierwszej szachownicy), zdobywając trzy medale w drużynie i trzy indywidualnieOlimpBase..
W 1982 roku opublikował książkę 50 év – 100000 lépés (50 lat – 100000 posunięć), która w tłumaczeniach na angielski i niemiecki nosi tytuł Moje najlepsze partie szachów.
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom II, Warszawa 1987, s. 1176–1177
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Węgierscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Szachiści Budapesti Vörös Meteor SE Kategoria:Szachiści MTK Budapest