Utrata intratnego kontraktu była dla Thomas-Morse poważną porażką, z której firma już nigdy się do końca nie podniosła i był to początek powolnego upadku firmy.
Pomimo utraty potencjalnego kontraktu w firmie panował wówczas optymizm co do jej przyszłości i postanowiono wówczas skoncentrować się na projektowaniu samolotów o konstrukcji metalowej. Zakłady Thomas-Morse miały długą tradycję projektowania nowoczesnych i nowatorskich myśliwców (np. Thomas-Morse MB-1, czy MB-2) i pomimo braku doświadczenie w projektowaniu konstrukcji metalowych oraz prawie chałupniczych metod produkcji, począwszy od 1921 w firmie zaprojektowano szereg samolotów, które jednak nie przyniosły firmie sukcesu komercyjnego. Po nieudanych jednopłatach MB-9 (1921), MB-10 (1921) i TM-22 (R-5) (1922) w 1923 w Thomas-Morse został zaprojektowany myśliwiec przechwytujący TM-23. Równolegle z TM-23 w firmie zaprojektowano samolot obserwacyjny TM-24.
Podobnie jak inne samoloty Thomasa-Morse’a także TM-24 został zaprojektowany możliwie jak najkrótszy, aby w taki sposób zmaksymalizować zwrotność samolotu.