w konserwatoriach w Warszawie, Łodzi i Katowicach.
W latach 1946–1953 był dyrektorem artystycznym Państwowej Opery Śląskiej w Bytomiu, od 1 lipca 1953 kierownikiem wokalnym Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Od 1954 uczył także w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie.
Dwukrotnie żonaty. Od 29 kwietnia 1948 był mężem śpiewaczki Heleny Ivoni-Nita (1887–1961).
Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Srebrzysko (rejon IV kwatera TAR II/2/71). mały|Etykieta płyty Stefana Beliny (Berlin 1913) Płyty wydał Odeon pod nazwiskiem Stefan Belina (Berlin 1912–13).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (14 grudnia 1955) „za zasługi w dziedzinie sztuki teatralnej i w pracy zawodowej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1952) „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Złoty Krzyż Zasługi (28 czerwca 1939) „za zasługi na polu pracy zawodowej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (25 marca 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 25 marca 1955 r. nr 0/431 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Nagrody Nagroda Państwowa II stopnia za wybitną działalność artystyczną oraz za twórczy wkład w rozwój Opery Śląskiej (1955) Nagroda Muzyczna m. Gdańska (1958)
Przypisy