U nasady posiada dużą i zaostrzoną bulwę o szerokości do 4,5 cm, bez wyodrębnionej pochwy. Charakterystyczną cechą tej bulwy, różniącą ją od muchomora plamistego jest występowanie na niej kilku brodawkowatych obwódek (u muchomora plamistego bulwa jest mniejsza i ma kilka rzędów wałeczków). Miąższ Biały, a pod skórką kapelusza ma szary odcień. Zapach ziemisty, smak niewyraźny lub podobny do rzodkwi. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki szerokoelipsoidalne i gładkie, o rozmiarach 8–10 × 5–8 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje w strefie umiarkowanej całej półkuli północnej, a także w Nowej Zelandii. W Polsce jest pospolity.
Owocniki pojawiają się latem i jesienią, także w okresie suszy. Rośnie głównie w lasach iglastych, w lasach liściastych rzadziej. Występuje przeważnie grupowo.
Znaczenie Grzyb jadalny, ale o niewielkiej wartości. Potrawy przyrządzone ze świeżych grzybów nie mają większych wartości smakowych, suszone grzyby nadają się na przyprawę. Może być pomylony z innymi silnie trującymi muchomorami i z tego powodu odradza się jego zbierania.
Gatunki podobne Muchomor plamisty (Amanita pantherina), muchomor czerwieniejący (Amanita rubescens) i muchomor porfirowy (Amanita porphyria).
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Muchomorowate Kategoria:Mykobiota Polski