Często występują na nich głębokie zmarszczki. Trzon Wysokość do 7 cm, grubość do 2,5 cm. Kształt odwrotnie maczugowaty lub wrzecionowaty. Powierzchnia gładka i biała, przy podstawie żółtawa. Tylko u młodych owocników jest pełny, szybko staje się watowaty, a nawet komorowaty. Miąższ Łamliwy. Jest całkowicie biały, nawet pod skórką, ale wykazuje tendencję do żółknięcia. Wydziela charakterystyczny zapach, smak ma ostry. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników biały. Zarodniki szeroko elipsoidalne o rozmiarach 8,5-10,5 × 7,2–8,3 μm. Powierzchnia siateczkowato-brodawkowata. Łączniki siateczki delikatne, brodawki tępe lub ostre, łysinka wyraźna. Podstawki o rozmiarach 55-63 × 10–11 μm. Cystydy mają rozmiar 110-15- × 10–15 μm i ostry kończyk. W kapeluszu znajdują się liczne przewody mleczne. Gatunki podobne Charakterystycznymi cechami gołąbka komorowatego są: występowanie pod drzewami iglastymi, niewielki rozmiar, błękitnoliliowy zazwyczaj kapelusz, zawsze biały, watowaty lub komorowaty trzon i biały wysyp zarodników. Pod działaniem amoniaku natychmiast zmienia barwę na różową (zwłaszcza blaszki). Najbardziej podobny jest gołąbek fioletowy (Russula violacea).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gołąbek komorowaty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.