Początek rewolucji Nocą 7 lipca 1892 r. członkowie La Liga Filipina zebrali się w jednym z domów w Calle Azcarraga (obecnie Claro M. Recto Avenue) zakładając organizację Katipunan. Głównym hasłem organizacji było całkowite wyzwolenie narodu. Spiskowcy zbierali fundusze na zakup broni, wydawali też patriotyczną broszurę Kalayaan (Wolność). W krótkim czasie organizację zasilili nowi członkowie, którzy propagowali idee wolnościowe w innych prowincjach kraju. Z początkowej liczby 300 członków w roku 1892, organizacja rozrosła się do 30 000 osób w roku 1896. W jej skład wchodziły też kobiety, a pierwsza z nich przystąpiła do Katipunan w roku 1893.
thumb|Flaga Katipunan W roku 1896 doszło do gwałtownego sporu pomiędzy dwoma członkami organizacji: Teodoro Patiño i Apolonio dela Cruzem. Niezadowolony Patiño zdradził tajemnice ruchu Katipunan swojej siostrze Honorii, zakonnicy, która następnie przekazała je hiszpańskiemu księdzu Mariano Gilowi. Duchowny natychmiast poinformował hiszpańskie władze, które rozpoczęły śledztwo, aresztując wielu członków organizacji. Część z nich została stracona. Przywódcom Katipunan udało się zbiec i wydać odezwę do narodu, w której wzywano obywateli do walki o niepodległość kraju.