obok Witolda Gombrowicza, pierwszego rejsu MS Chrobry do Ameryki Południowej.

W latach 1940–1943 referentem prasowym dowództwa Polskiej Marynarki Wojennej PSZ. Uczestniczył w konwojach arktycznych do ZSRR. Od 1943 roku był zastępcą attaché morskiego RP w Rio de Janeiro. Po wojnie pozostał na emigracji w Brazylii. Działacz brazylijskiej Polonii – redagował biuletyn „Fakty”, publikował m.in. na łamach „Ludu” (opowiadania i fragmenty pamiętnika). W 1953 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował w rozgłośniach radiowych. Od 1956 mieszkał w Buffalo. Tu wykładał historię na .

Zmarł 28 maja 1967, został pochowany w Pleasantville, w stanie Nowy Jork. Jego szwagrem (mężem siostry, Krystyny) był późniejszy senator Piotr Olewiński (1925–2008), a synem – dziennikarz Leszek Kazimierz Pawłowicz (1925–2008).