Stanisław August Dominik Żurowski herbu Leliwa (ur. 2 czerwca 1840, zm. 24 lipca 1906) – polski szlachcic, ziemianin, uczestnik powstania styczniowego.
Życiorys Urodził się 2 czerwca 1840 r. w Bóbrce, obecnie powiat leski, gmina Solina. Był synem Romualda Żurowskiego i Józefy z Grabowskich (ur. ok. 1810) herbu Jastrzębiec. Uczęszczał do gimnazjum w Przemyślu, gdzie wykładano po niemieckuJęzyk niemiecki opanował tak dobrze, że do końca życia liczył po niemiecku. Uczestniczył w powstaniu styczniowym w 1863 r. wraz z ojcem i dwoma braćmi, Bolesławem i Kazimierzem. Służył jako szeregowiec w oddziale Dionizego Czachowskiego. Brał udział w kilku bitwach, ale nie był rannyMiał szczęście, bo kula przeszyła jego tornister i w nim utknęła..
Po powstaniu poświęcił się zawodowi rolnika. Praktykę odbywał w Hoszanach u Henryka Jankisyna byłego lekarza, szlachcica, Węgra z pochodzenia, który został patriotą polskim, ożenionym z Katarzyną Łępkowską.. Od 1880 roku administrował majątkiem Twierdza – rodziny Jurnatowskich – w pow. Mościska, a następnie Ulicko Seredkiewicz koło Rawy Ruskiej. W 1888 r. został administratorem Rudek, klucza majątków w Galicji, hr. Andrzeja FredrySyna Jana Aleksandra i wnuka Aleksandra Fredry, z którym się przyjaźnił od czasów powstania styczniowego. Zamieszkał wraz z żoną w Podhajczykach.