Klejstobos poślubia ją i tak szczęśliwie kończą się jego przygody.
Swoisty wdzięk utworu płynie z pomieszania kultury francuskiej z grecko-orientalnym obrazem życia codziennego. Jak w innych utworach tego nurtu niemałą rolę odgrywają w nim czary. Jest w nim i czarownica i czarodziejski pierścionek. W odróżnieniu od Beltandra i Chrysantzy poemat jest utrzymany w bardziej wykwintnym tonie, a partie erotyczne cechuje większy umiar. Utwór powstał w XIV wieku, najprawdopodobniej na Cyprze, o czym świadczą liczne elementy cypryjskiego dialektu ludowego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńskie romanse 1204–1453