Teodor Jarczuk (uk. Теодор Ярчук, ur. 25 maja 1896 w Iwankowie, zm. 1941 w Stanisławowie) – ukraiński duchowny ewangelicki, pastor i lider Ukraińskiego Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego Wyznania działającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1925-1939.
Pochodził z ukraińskiej rodziny wyznania greckokatolickiego. W czasach monarchii austro-węgierskiej jego ojciec, Jan Jarczuk, był wójtem w powiecie tarnopolskim Królestwa Galicji i Lodomerii.
Teodor Jarczuk ukończył gimnazjum w Tarnopolu, a następnie rozpoczął przygotowania do przyjęcia święceń kapłańskich w obrządku bizantyjsko-ukraińskim. W tym celu podjął studia teologiczne w Collegium Ruthenicum w Rzymie. Po zakończeniu formacji w Rzymie nie zdecydował się jednak na służbę duszpasterską w Kościele katolickim. Pod wpływem osobistych doświadczeń i przemyśleń przeszedł z katolicyzmu na luteranizm. Dużą rolę w tej decyzji odegrały plany małżeństwa z ewangeliczką jak również spotkanie z superintendentem Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce, Theodorem Zöcklerem.