Relacje Goi z małżeństwem infantów były bardzo serdeczne. Ludwik Antoni i Maria Teresa byli dla niego nie tylko ważnymi zleceniodawcami, ale także mecenasami. Dwukrotnie zapraszali malarza (i jego żonę Josefę) do swojej posiadłości w Arenas de San Pedro i nie szczędzili mu pochwał i dowodów życzliwości. W latach 1783–1784 Goya wykonał dla nich 16 obrazów. W 1783 roku, przygotowując się do wykonania złożonego Portretu rodziny infanta don Luisa, namalował dwa mniejsze portrety małżonków. Lewy profil Marii Teresy stanowił parę z prawym profilem Ludwika Antoniego. Pendanty powstały w sposób spontaniczny w przeciągu około jednej godziny każdy.
Pomimo że był to jedynie szkic przygotowawczy, Goya wykonał go z dbałością o szczegóły. Precyzyjnie oddał zwłaszcza skórę twarzy niemłodego już infanta oraz jego perukę. Udało mu się również uchwycić nieco zmęczone spojrzenie Ludwika Antoniego, będące prawdopodobnie efektem rodzinnego sporu z Karolem III i przymusowego życia poza dworem. Dyskretnie zaznaczył rangę swojego modela – ułożona przy żabocie niebieska szarfa oznacza Order Karola III, a czerwona Order Złotego Runa, dwa najwyższe odznaczenia hiszpańskiej korony.
Przypisy .
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy w madryckich kolekcjach I Kategoria:Obrazy w hiszpańskich kolekcjach prywatnych Kategoria:Obrazy Francisca Goi w kolekcjach prywatnych