Wallada bint al-Mustakfi (, ur. 994 lub 1010 w Kordobie, zm. 1087 lub 26 marca 1091 tamże) – andaluzyjska arabska poetka, pochodząca z panującego w Kordobie rodu Umajjadów.
Życiorys Jej ojcem był Muhammad ibn Abd ar-Rahman ibn Ubajd Allah, jako jeden z ostatnich umajjadzkich kalifów Kordoby, matką – chrześcijańska niewolnica, prawdopodobnie o imieniu Sukkara. Z racji swojej wysokiej pozycji społecznej Wallada nigdy nie wyszła za mąż. Po śmierci ojca w 1025 r. odziedziczyła jego majątek, który przypadł jej z powodu braku męskiego dziedzica Muhammada. Spadek ten umożliwił jej niezależność i posiadanie w Kordobie dworu, będącego swego rodzaju „salonem literackim”, gromadzącym andaluzyjskich poetów i literatów. Na dworze tym przebywały także kobiety, dla których była to forma edukacji; były wśród nich także osoby niskiego stanu. Uczennicą Wallady była m.in. córka sprzedawcy fig, poetka , którą z mistrzynią mógł łączyć intymny związek.
Była blondynką, o jasnej karnacji i niebieskich oczach. Bardzo dumna ze swojej urody nie nosiła hidżabu. Jednym z wyrazów jej wolności było swobodne zachowanie seksualne. Nie ukrywała swoich związków z mężczyznami, w tym ze znanym poetą Ibn Zajdunem, czy z Ibn Abdusem.