Następnie odbył praktykę w 2 pułku lotnictwa myśliwskiego na stanowisku zastępcy starszego inżyniera do spraw eksploatacji. Od sierpnia 1946 służył w Dowództwie Wojsk Lotniczych, gdzie był kolejno starszym inżynierem ds. remontów samolotów, od 1950 starszym inżynierem do spraw remontu samolotów w Wydziale Remontów, a od 1951 w Wydziale Remontów Oddziału Eksploatacji Samolotów i Silników. W latach 1948–1952 wieczorowo studiował w Szkole Inżynieryjnej im. Wawelberga i Rotwanda, gdzie uzyskał dyplom inżyniera lotnictwa w zakresie technologii produkcji i remontu płatowców.
W październiku 1953 został szefem Wydziału Remontu Oddziału Eksploatacji Samolotów i Silników w Dowództwie Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, a w lutym 1955 szefem Wydziału Remontów Zarządu Lotniskowego. Po reorganizacji wewnątrz dowództwa był od października 1955 szefem Oddziału Eksploatacji i Remontów Polowego Zarządu Eksploatacji i Remontów, od grudnia 1956 czasowo pełnił obowiązki zastępcy Głównego Inżyniera do spraw eksploatacji i remontów, a od sierpnia 1957 był zastępcą szefa Służby Inżynieryjno-Lotniczej Wojsk Lotniczych i OPL OK do spraw eksploatacji i remontu polowego.