Od kwietnia 1951 zastępca szefa WSR w Gdańsku, od czerwca 1952 szef WSR w Koszalinie, od sierpnia 1954 szef Sądów 1 Korpusu Zmechanizowanego w Wałczu. 2 VI 1956 został szefem Sądów Marynarki Wojennej w Gdyni, a 27 VIII 1962 prezesem Izby Wojskowej Sądu Najwyższego w Warszawie. W październiku 1964 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Edward Ochab w obecności ministra obrony narodowej Mariana Spychalskiego. W czerwcu 1971, z powodu przebytego zawału i postępującej choroby złożył rezygnację i w grudniu 1971 został przeniesiony w stan spoczynku.
Wydane wyroki Podczas swojej pracy w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Gdańsku i Koszalinie oraz Sądzie Marynarki Wojennej orzekał lub był w składzie orzekającym 26 kar śmierci, z których wykonano około połowę oraz orzeczono łączną karę więzienia na 293 lata i 4 miesiące. Podczas swojej pracy przewodniczył lub zasiadał w składach sędziowskich w następujących procesach, w których orzeczone zostały wyroki śmierci: 31 października 1946 r. Henryk Ernst, Jan Drelich, Zenon Jagła oraz Stanisław Kulik vel Jan Wirski ps. „Tarzan” skazani zostali na karę śmierci. W trzech przypadkach wyroki wykonano. Karę Zenona Jagły zamieniono na 15 lat więzienia.