nasiliły się narzekania uczniów i ich rodziców na jej apodyktyczny charakter. Coraz częściej chorowała, ale jeszcze na początku lat 70. pracowała – jako emerytka – w bibliotece pedagogicznej (niepełny wymiar godzin); była też nadal aktywna w pracy społecznej.
Działalność społeczna Janina Szczerska od 1923 należała do ZNP. W powojennym Szczecinie była zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiego Zarządu Związku Byłych Więźniów Politycznych i wiceprzewodniczącą Wojewódzkiego Komitetu Obrońców Pokoju (zob. Komitet Intelektualistów i Działaczy Katolickich). Przez 4 kadencje była radną Miejskiej Rady Narodowej; zajmowała się sprawami Ligi Kobiet.
Upamiętnienie thumb|240px|Fontanna na skwerze im. Janiny Szczerskiej w Szczecinie (w pobliżu jej miejsca zamieszkania) Została pochowana na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie w alei zasłużonych (nie życzyła sobie pogrzebu kościelnego). Na pogrzebie tłumów nie było. Po ok. 20 latach, w 1999 zajęła siódmą pozycję na liście „Szczecinianie Stulecia” stworzonej na podstawie wyników plebiscytu Gazety Wyborczej (wyd. szczecińskie), Polskiego Radia Szczecin i TVP Szczecin, uzyskując 2056 głosówWięcej głosów uzyskali Piotr Zaremba (8180), Hermann Haken (6694), Friedrich Ackermann (4102), Aleksander Wolszczan (2996), Kazimierz Majdański (2904) i Konstanty Maciejewicz (2088).