Prowadził ponadto zajęcia z hymnologii na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego (1930–1939); na Zawodowych Kursach Księgarskich w Warszawie (1946–1948) wykładał dzieje kultury i literatury polskiej i powszechnej. W 1945 został członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, był członkiem Komisji do Badań nad Historią Literatury i Oświaty w Polsce tego towarzystwa.
Jego zainteresowania naukowe obejmowały historię literatury polskiego Odrodzenia i baroku, historię polskiego piśmiennictwa politycznego, historię literatury powszechnej. Badał twórczość Stanisława Ignacego Witkiewicza, z Tadeuszem Korniłowiczem opracował bibliografię prac Witkiewicza (1927), a w 1939 przygotował Wybór pism w dwóch tomach. Analizował stosunek Stanisława Wyspiańskiego do historycznego znaczenia powstania listopadowego. Przygotował Pisma wybrane Piłsudskiego (1932). Zajmował się również problematyką społeczną w twórczości Lwa Tołstoja. Z prac naukowych można wymienić: Król i Kaznodzieja. Zygmunt III i ks.