Należał do Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Nauczycieli Żydów, był prezesem Stowarzyszenia Pracowników Handlowych Żydów. Od 1921 r. przewodniczył łódzkiemu kuratorium im. Medema i wchodził w skład centralnych władz Bundu. Przez wiele lat zajmował się publicystyką, początkowo w nielegalnej prasie partyjnej: „Poslednije Izwiestija”, „Arbeiter Sztime”, później w pismach wileńskich: „Fołkscajtung” i „Hofenung” (Nadzieja) oraz w warszawskim tygodniku „Fołkscajtung”. W Łodzi był redaktorem wydawanego przez „Komi Ferajn” czasopisma „Der Angesztelter” oraz miejscowego organu Bundu, tygodnika, potem dwutygodnika „Łodzier Weker” (w latach następnych był członkiem kolegium redakcyjnego).

Wchodził w skład rady nadzorczej Gazowni MiejskiejJulian Kuciński Gazownia Łódzka 1867-1997, Łódź 1998 . W latach 1917–1939 Przez sześć kadencji był członkiem Rady Miejskiej z listy Bundu (w kadencji 1917–1918 był zastępcą radnego)Barbara Wachowska Zarys portretu politycznego elektoratu żydowskiego Łodzi międzywojennej w świetle parlamentarnych i samorządowych kampanii wyborczych1919-1938 [w:] Dzieje Żydów w Łodzi 1820-1944. Wybrane problemy. Pod redakcją Wiesława Pusia i Stanisława Liszewskiego Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 1991, s. 247, 254, 277, 280, .