thumb|Pęcherzyki CO2 w wodzie sodowej thumb|Saturator należący do Spółdzielni Spożywców „Społem” przy ulicy Koszykowej w Warszawie (1969)
Woda gazowana, woda sodowa – woda pitna sztucznie nasycona dwutlenkiem węgla.
Została wytworzona po raz pierwszy około połowy XVIII wieku przez chemików (źródła podają różne nazwiska, na przykład Joseph Priestley, Johann Jacob Schweppe), którzy przepuszczali przez wodę dwutlenek węgla otrzymywany z sody i kwasu. Stąd dla określenia tego napoju z bąbelkami przyjęła się nazwa „woda sodowa”, która jednak nie ma nic wspólnego z obecnością w nim sodu.
Z chemicznego punktu widzenia woda gazowana jest wodnym roztworem kwasu węglowego oraz kationów metali (wapnia, magnezu, sodu, potasu) i anionów (głównie wodorowęglanowych, siarczanowych, chlorkowych). W smaku jest lekko kwaśna.
Woda sodowa cieszyła się niegdyś wielką popularnością. Pijalnie wody sodowej znajdowały się nawet na lotniskowcach Tamże szkic brytyjskiego lotniskowca. W Polsce w czasach powojennych popularnością cieszyły się uliczne saturatory. Syfony były na wyposażeniu prawie każdego polskiego gospodarstwa domowego. W pewnym okresie nawet modne było pokazywanie się na ulicach ze szklanym syfonem.