Historia Przekład dokonano w oparciu o wcześniejsze tłumaczenia czeskie, o czym świadczą liczne czechizmy. Pierwotnie obejmował on tekst przynajmniej całego Starego Testamentu w dwóch tomach. Pierwszy tom zawierał tekst biblijny od Księgi Rodzaju do Księgi Psalmów włącznie. Tom drugi zawierał pozostałą część ST. Nie wiadomo, czy przekład zawierał też Nowy Testament. Uzupełnienia iluminacji pierwszej karty kodeksu dokonano na początku XVI wieku. Sam rękopis nie został wykończony w całości, o czym świadczą puste miejsca pozostawione na inicjały. Nie ma pewności, czy królowa Zofia kiedykolwiek go otrzymała, gdyż wątpliwe jest, by do rąk królewskich trafił kodeks posiadający tak wiele braków iluminacji.
Kodeks przepisywało co najmniej pięciu skrybów. Według stanu Biblii z roku 1871 – zawierającej wówczas jeszcze 185 kart – pierwszy napisał karty 1–21, drugi 22–44, trzeci 45–47, czwarty 48–95, piąty 96–185. Z imienia znany jest jedynie ostatni kopista – Piotr z Radoszyc. Wskazuje to prawdopodobnie, że kodeks nie był spisywany w procesie ciągłym, lecz z nieznanych względów postęp prac był przerywany. Ostatnim tłumaczem kodeksu był ks. Andrzej z Jaszowic, osobisty kapelan królowej Zofii.