Lokomotywa była przeznaczona na tor szerokości 600 mm lub zbliżonej. Oznaczenie fabryczne WLs40 oznaczało: „Wąskotorowa Lokomotywa spalinowa” o mocy 40 KM.
W odróżnieniu od pierwowzoru, napęd stanowił polski czterocylindrowy silnik wysokoprężny S64L, o takiej samej mocy nominalnej 40 KM. Rodzina tych silników przemysłowych była skonstruowana w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Przemysłu Motoryzacyjnego nr 5 w Łodzi, a produkowane były przez Wytwórnię Silników Wysokoprężnych w Andrychowie, przy czym litera L w oznaczeniu oznaczała wersję silnika dla lokomotyw. Silnik połączony był z czterobiegową mechaniczną skrzynią biegów L8, stanowiącą rozwinięcie licencyjnej przekładni Deutz podaje, że przekładnia L8 była konstrukcji Fabloku.. Napęd na koła tylnej osi był przenoszony za pomocą ślepego wału z korbami Halla i korbowodów, a na przednią oś za pomocą wiązarów.