185px|thumb|Stanisław Łukasik 1944 300px|thumb|Stanisław Łukasik po aresztowaniu przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego 1948 Stanisław Łukasik ps. Ryś, Ryszard, także jako „Stanisław Nowakowski” (ur. 2 sierpnia 1918 w Lublinie, zm. 7 marca 1949 w Warszawie) – podoficer służby stałej Wojska Polskiego, kapitan, żołnierz Związku Czynu Zbrojnego, a następnie Armii Krajowej, dowódca oddziału. Członek Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość", żołnierz wyklęty, zamordowany w więzieniu mokotowskim. Kawaler Virtuti Militari.
Młodość Był synem robotnika kolejowego Feliksa i Heleny z domu Blicharz. Bratem Ireny i Adama Łukasików (ppor., ps. Wilk i Dziedziała). W 1933 rozpoczął naukę w Szkole Podoficerskiej dla Małoletnich w Koninie. Po jej ukończeniu przydzielony został do 23 pułku piechoty we Włodzimierzu Wołyńskim, gdzie otrzymał stopień plutonowego służby stałej. Był instruktorem młodych kadr do służby wojskowej.
Po agresji III Rzeszy na Polskę walczył w szeregach 27 Dywizji Piechoty w Armii „Pomorze” jako plutonowy. Otrzymał wówczas Krzyż Walecznych i awans do stopnia sierżanta. Uniknął niewoli i w październiku 1939 powrócił do rodzinnego domu w Motyczu w gminie Konopnica.