Ekstrakcja jest stosowana najczęściej wraz z tłoczeniem. Najpierw przeprowadzane jest wstępne tłoczenie, a następnie ekstrakcja z użyciem zazwyczaj heksanu, w której wyniku uzyskuje się roztwór oleju w rozpuszczalniku, tzw. miscelę. Rozpuszczalnik jest odzyskiwany z niej i śruty poekstrakcyjnej. Olej poekstrakcyjny oczyszcza się w procesie rafinacji. Olej uzyskany po tłoczeniu i po ekstrakcji najczęściej miesza się w stosunku 2∶1, uzyskując tzw. olej surowy.
W produkcji oleju rzepakowego ciemne łuski są usuwane z nasion przed tłoczeniem, co ogranicza przedostawanie się zawartych w nich gorzkich substancji do oleju.
Zawartość oleju w nasionach wynosi około 40 do 50%. Produktem ubocznym procesu produkcji metodą tłoczenia są wytłoki, te pochodzące z tłoczenia na zimno stosowane są jako pasza dla zwierząt. Proces tłoczenia jest mniej efektywny niż ekstrakcji, pozostawia w wytłokach 7–8% oleju, podczas gdy śruta poekstrakcyjna zawiera go 1–2%. Jednak tłoczenie, a w szczególności tłoczenie na zimno, praktycznie nie zanieczyszcza środowiska.