W okresie od 1 kwietnia 1937 roku do 8 września 1939 roku był pierwszym dyrektorem naczelnym i prezesem zarządu Zakładów Południowych w Stalowej Woli.
Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 roku wyjechał ze Stalowej Woli, zamieszkał w Warszawie. Musiał się ukrywać, całą okupację przeżył w stolicy. Przebywał w niemieckim obozie pracy, z Niemiec powrócił do Krakowa. Po wojnie pracownik ministerstwa hutnictwa i przemysłu ciężkiego oraz wykładowca wyższych uczelni.
Zmarł 10 marca 1976 roku w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 238-2-21).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 5 sierpnia 1929M.P. z 1929 r. nr 188, poz. 451 „za zasługi około rozwoju przemysłu wojennego”., 19 marca 1935 „za zasługi na polu przemysłu wojennego”.)
Upamiętnienie Marceli Siedlanowski jest patronem jednej z ulic w Stalowej Woli. W 2020 roku w ramach projektu „Marceli Siedlanowski - żołnierz i budowniczy Niepodległej” powstał mural na budynku przy ul. Marcelego Siedlanowskiego 10 w Stalowej Woli.
Przypisy