W VIII 1940 został szefem oddziału w Głównym Zarządzie Administracyjnym Armii Czerwonej w Moskwie, od września 1942 w sztabie Frontu Zakaukaskiego. 12 IX 1944 w stopniu podpułkownika skierowany do służby w "ludowym" WP, został pomocnikiem szefa Wojsk Inżynieryjnych WP ds. zaopatrzenia. 11 XI 1944 Ludowy Komisariat Obrony ZSRR mianował go pułkownikiem saperów Armii Czerwonej. Po wojnie kierował wydziałem w Departamencie Wojskowo-Inżynieryjnym MON, od 1 I 1947 zastępca szefa departamentu.
Od 1 VI 1951 zastępca komendanta Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie ds. technicznych. 31 V 1954 mianowany generałem-majorem wojsk inżynieryjnych przez Prezydium Rady Ministrów ZSRR. Od 26 X 1955 zastępca szefa Wojsk Inżynieryjnych WP ds. technicznych. W grudniu 1956 zakończył służbę w WP i powrócił do ZSRR.