Dzięki takiemu podejściu można uzyskać ciekawe odniesienia pomiędzy mitem jednostkowym i mitem funkcjonującym w zbiorowości, co daje możliwość badania implementacji jednostkowego mitu tworzonego przez media, który staje się modelem dla zbiorowości.
Praktyczny aspekt użycia tych metod w polityce i reklamie znajduje się w książce Opowieści o Polsce. Retoryka narracji (2012, wyd. Headmade) oraz w tłumaczeniach książek: George’a Lakoffa Nie myśl o słoniu. Jak język kształtuje debatę publiczną [oryg. Don’t think of elephant]; Klausa Fogga i in. Storytelling. Narracje w reklamie i biznesie (oryg. Storytelling – Branding in practice)http://www.ptbrio.pl/newsletter/78/strony/storytelling.html.
Prowadził na uczelniach wyższych przedmioty retoryka i erystyka, semiotyka kultury, media drukowane, audiowizualność w kulturze, analiza dyskursu medialnego; wykłady monograficzne: media, manipulacja, demokracja, retoryka codzienności, teorie narracji; warsztaty: komunikacja artystyczna, warsztaty reklamy społecznej (we współpracy z ASP) oraz realizacja małych form medialnych.