Przewodnik turystyczny, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa-Kraków 1986, Część gruntów, odsłoniętych w wyniku zsuwów, zarasta już ponownie roślinnością.
Osuwisko w literaturze przedmiotu Jako pierwszy wspomniał tutejsze osuwisko zaledwie w dwa lata po jego powstaniu geograf Ewaryst Andrzej Kuropatnicki przy opisie Szymbarku w swym dziele pt. „Geografia albo dokładne opisanie Królestw Galicji Lodomerii”. Ewaryst Andrzej Kuropatnicki: Geografia albo dokładne opisanie Królestw Galicji Lodomerii, Przemyśl 1786, II wydanie Lwów 1858, reprint wydania z 1858 r.: Muzeum Okręgowe w Krośnie, Krosno 1998 Analizę osuwiska w Szymbarku i innych beskidzkich osuwisk powstałych w 1913 r. opracował i opublikował w 1917 r. geograf Ludomir Sawicki w studium pt. „Osuwiska ziemne w Szymbarku i inne zsuwy powstałe w r. 1913 w Galicyi Zachodniej”Ludomir Sawicki: Osuwiska ziemne w Szymbarku i inne zsuwy powstałe w r. 1913 w Galicyi Zachodniej, Akademia Umiejętności, Kraków 1917, Biblioteka Nauk Przyrodniczych, II 1386, s. 227-313 (+ tablice). Później zajmowali się nim m.in. geologowie Henryk TeisseyreHenryk Teisseyre: Materiały do znajomości osuwisk w niektórych okolicach Karpat i Podkarpacia, w: „Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego” R. 12, str. 135-193, Kraków 1936 i Bohdan Świderski.