Ukształtowanie Najwyższy szczyt wzgórz, Franków, wraz z kilkoma innymi wzniesieniami przekraczającymi wysokość 480 m n.p.m., usytuowane są w południowej części grupy i rozciągnięte na długości ok. 2 km w linii wschód–zachód. W kierunku północnym i północno–wschodnim odchodzi od nich szereg długich na ok. 3 km, płaskich grzbietów, porozdzielanych dolinkami potoków. Potoki te w swych górnych biegach powstają z wielu drobnych cieków wodnych, które głębokimi, krętymi dolinkami o stromych zboczach silnie rozczłonkowują północne strefy podszczytowe. Stoki południowe są znacznie krótsze, nieco stromsze, jednak słabiej rozczłonkowane.
Górną część stoków północnych, mniej więcej do poziomicy ok. 480–490 m n.p.m., porastają lasy. Wierzchowinę powyżej tej granicy oraz stoki południowe pokrywają w większości łąki i pola uprawne. Od południa pod same szczyty podchodzą rozrzucone zabudowania przysiółków Franków i Helenówka, dostępne drogami z Teodorówki i Iwli.