Po ukończeniu studiów został szefem sztabu − zastępcą dowódcy, a od 1972 dowódcą 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej w Opolu. W 1978 ukończył Kurs Operacyjno-Strategiczny w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie i został wyznaczony na zastępcę dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu ds. liniowych. Na mocy uchwały Rady Państwa PRL z 5 października 1978 został awansowany do stopnia generała brygady. Nominację wręczył mu 11 października 1978 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. W latach 1984–1988 był szefem Zarządu Szkolenia Bojowego i zastępcą szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego (gen. broni Wojciecha Barańskiego) w Warszawie. W latach 1988–1993 szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Łodzi i dowódca garnizonu Łódź. 25 lutego 1993 pożegnany przez ministra obrony Janusza Onyszkiewicza i przeniesiony w stan spoczynku z dniem 14 stycznia 1993 w związku z osiągnięciem ustawowej granicy wieku.
Mieszkał w Łodzi. Pochowany w części wojskowej cmentarza Doły w ŁodziJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 226.