Użycie bomby atomowej stało się częstym tematem późniejszych prac Lewerenza.
Kulmbach 1947-1960 Po zakończeniu wojny i powrocie z niewoli udało się Hansowi Lewerenz ponownie nawiązać kontakt z przyjaciółmi z wcześniejszego okresu berlińskiego. Architekt Fritz Kerling, współpracownik Heinricha Presse i serdeczny przyjaciel artysty, sprowadził go w burzliwym okresie powojennym do frankońskiego miasta Kulmbach. Także przyjaźnie z architektem Josefem Lorenz, budowniczym kościoła św. Kunegundy w Bambergu oraz z artystą stylu Bauhaus Egonem Engelien umożliwiły intensywną kontynuację rozpoczętej przed wybuchem wojny twórczej konfrontacji z tendencjami w sztuce lat 20. XX wieku. Jednakże tendencje społeczne związane z teoriami Hansa Sedlmayera wyznaczyły ścisłe granice utopijnym założeniom. Małżeństwo z Brigittą Lewerenz przyniosło dwóch synów.
Bonn 1960–1961 Pod wpływem Bruno Friedrich i Karla Herold, późniejszego Sekretarza Stanu w Federalnym Ministerstwie ds. Stosunków Wewnątrzniemieckich stało się jasne dla Lewerenza, że pozyskane doświadczenia z narodowosocjalistycznego terroru, wojny i niewoli wojennej, jeżeli miałyby przynieść pozytywne skutki dla społeczeństwa, wymagają lepszych kontaktów z decydentami politycznymi.