Na zesłaniu pracował w kopalniach złota w charakterze dozorcy robotników, później był dyrektorem huty szklanej znanych przemysłowców syberyjskich Poklewskich.
W 1857 wrócił z żoną do Mickiewicz. Hasłem ich stała się oświata ludu. W 1863 za czynny udział w powstaniu styczniowym został znów aresztowany. Wyrokiem generała gubernatora Michaiła Murawjowa z 20 grudnia 1863, po skonfiskowaniu majątku, za przynależność do wileńskiej organizacji rewolucyjnej, działalność w komitecie opieki nad rannymi powstańcami oraz udzielenie pomocy Tracewskiemu w ucieczce z Wilna, został ponownie zesłany do Tomska. Razem z nim na zesłanie udała się żona. 1869 Bułhakowie otrzymali pozwolenie przeniesienia się do guberni kazańskiej, a w 1874 uwolniono ich z zesłania i zezwolono na przyjazd do Warszawy. Dopiero później mogli wrócić w rodzinne strony.
Teresa umarła dnia 11 czerwca 1891 w Mickiewiczach. Tomasz przeżył swą drugą żonę i zmarł 16 lutego 1895.
Z pierwszego małżeństwa miał troje dzieci: Antoniego, Władysława i Marię.
Przypisy
Bibliografia
Tomasz Kategoria:Członkowie spisku Szymona Konarskiego Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Sybiracy Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Urodzeni w 1801 Kategoria:Zmarli w 1895