Należała do największych i najbardziej podziwianych śpiewaczek swojej epoki, zdobywając sławę głosem cechującym się bogatą techniką koloraturową. Jej głos osiągał skalę do g3. Swoją działalnością przełamała na scenach włoskich monopol kastratów na wykonywanie partii sopranowych w operach.
W 1804 roku poślubiła pracownika francuskiej ambasady w Lizbonie nazwiskiej Valabrègue. Mąż był utracjuszem, roztrwaniającym zgromadzony przez żonę majątek w grach hazardowych i nieudanych inwestycjach.
Zmarła w Paryżu podczas trwającej w mieście epidemii cholery.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoskie śpiewaczki operowe Kategoria:Włoskie soprany Kategoria:Ludzie urodzeni w Senigallii Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1849 Kategoria:Zmarli na cholerę