Wersja drezdeńska Artysta umieścił dwie grupy postaci na świątecznym dziedzińcu, na tle architektury Wenecji ukazanej w skrócie perspektywicznym. Z lewej strony, na pierwszym planie Chrystus uzdrawia ślepego dotykiem dłoni. Wydarzenie to komentuje grupa faryzeuszy ukazana z prawej strony. Postacie żywo gestykulują, wskazują na ślepca i wszyscy pochylają się, by ujrzeć dokonywany cud. Prawdopodobnie ma to odniesienie do innego motywu nowotestamentowego związanego z uzdrawianiem Chrystusa w szabat. Według innej interpretacji postacie z prawej strony to grupa uczniów Jezusa. Ich podobizny przypominają członków rodziny donatora Farnase. Mężczyzna o ciemnych włosach, lekko łysiejący, drugi po lewej w tej grupie – to portret samego kardynała. Prawa cześć obrazu została odcięta.
Po lewej stronie artysta umieścił grupę półnagich postaci. Przypominają one słynne klasyczne rzeźby: mężczyzna z czarną brodą wygląda podobnie do marmurowego posągu herosa Heraklesa, znanego dziś jako Herakles Farnese a będącego wówczas w kolekcji rodziny kardynała Farnese.