Praktyka zawodowa W 1922 w Poznaniu w Towarzystwie Robót Inżynierskich Dyżewski rozpoczął praktykę inżynierską. W 1923 został kierownikiem biura technicznego. Zaprojektował i zrealizował wówczas w Poznaniu gmach fabryki kotłów parowozowych dla Dyrekcji Kolejowej w Poznaniu oraz wiele mostów i wiaduktów. Po powrocie do Warszawy w 1924 rozpoczął pracę w Towarzystwie Akcyjnym Zakładów Przemysłowych Budowlanych Fr. Martens i A. Daab, początkowo jako kierownik robót Centralnych Warsztatów Lotniczych w Dęblinie i innych obiektów na tym lotnisku, a od 1927 jako dyrektor techniczny tego Towarzystwa. Kierował także budową: tunelu kolejowego linii średnicowej w Warszawie, kościoła ss. Felicjanek w Wawrze, Miejskiej Piekarni Mechanicznej przy ul. Prądzyńskiego w Warszawie, Cegielni Miejskiej na Burakowie oraz gmachów: Warszawskiej Dyrekcji Kolejowej na Pradze, przy ul. Targowej siedziby polskiej YMCA, przy ul. Konopnickiej biblioteki Wyższej Szkoły Handlowej, Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych w Warszawie.
W 1937 z ramienia Departamentu Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych został głównym kierownikiem budowy lotniska w Małaszewiczach k. Brześcia.