Nawiązywał niekiedy stylem swoich prac do twórczości Gustawa Dorfe, pod którego wrażeniem pozostawał. Do Poznania powrócił w 1885, gdzie zmarł 25 lutego 1894.
Jest autorem ilustracji do wielu dzieł polskich i obcych, np. Lucjana Siemieńskiego Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie (wyd. Poznań 1880-81, Grudziądz 1909), czy wyboru Baśni z tysiąca i jednej nocy, a także m.in. dramatu Demon miłości (Poznań 1892). Z częstych wyjazdów w Tatry, których był gorącym wielbicielem, przywoził liczne studia krajobrazowe. Większość zachowanej spuścizny artystyczne Mottego znajduje się w posiadaniu rodziny w Poznaniu, a pewna liczba prac w zbiorach Muzeum Narodowego w Poznaniu.
Przypisy
Bibliografia Aniela Koehlerówna, Władysław Motty 1851-1894. Szkic biograficzny, Poznań 1931 Przemysław Michałowski, Motty Władysław, w: Polski Słownik Biograficzny t. 22 (1977) Zofia i Witold H. Paryscy, Wielka encyklopedia tatrzańska, Zakopane 2004
Linki zewnętrzne Art. biograficzny z Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej Księga immatrykulacyjna Akademii Monachijskiej
Kategoria:Polscy absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Polscy ilustratorzy Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1894 Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Władysław