Ponieważ siły rosyjskie były znacznie silniejsze od oddziału Oxińskiego postanowił on przebić krąg przeciwnika wąskim czołem i uciec w stronę Wielunia.

Przebicie wojsk rosyjskich nastąpiło w gęstym lesie, gdzie nie było możliwe użycie pistoletów, a jedynie walka na bagnety. Skoncentrowane siły Oxińskiego miały lokalną przewagę nad żołnierzami rosyjskimi. Starcie było krótkie, jednak dość krwawe. Spośród oddziału Oxińskiego poległo dziesięciu powstańców, natomiast siły przeciwnika straciły 28 walczących.

Po przedostaniu się przez pierścień Rosjan oddział, zmniejszony w liczbie do 81 powstańców przesuwał się coraz bardziej w kierunku północno-wschodnim, dotarł do wsi Wiry lub Podkowa po czym ruszył w dalszą drogę.

Kilka dni po bitwie 9 poległych w niej żołnierzy (nieznanych z imienia i nazwiska, ani tego do której strony należeli) zostało pochowanych w zbiorowej mogile na cmentarzu w Praszce, gdzie współcześnie znajduje się pomnik upamiętniający walczących

W okolicy Praszki miała miejsce jeszcze jedna potyczka stoczona pomiędzy Strojcem i Praszką, w której połączone oddziały Słupskiego i Matuszewicza rozbiły posterunek 25 objezdczyków kozackich.

Przypisy

Kategoria:Bitwy powstania styczniowego w województwie kaliskim Kategoria:Historia Praszki Praszka