Ponadto w sezonach 2012/2013 i 2014/2015 był trzeci w klasyfikacji supergiganta.
W 2013 roku wystartował na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie był między innymi piąty w supergigancie. Jeszcze bliżej medalu był podczas mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek dwa lata później, gdzie zajął w tej samej konkurencji był czwarty. Walkę o podium przegrał tam z Francuzem Adrienem Théaux o 0,03 sekundy. Na mistrzostwach świata w Sankt Moritz w 2017 roku plasował się poza czołową dziesiątką. W 2014 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Soczi, zdobywając złoty medal w zjeździe. Wyprzedził tam bezpośrednio Innerhofera i Norwega Kjetila Jansruda. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Pjongczangu nie obronił tytułu w zjeździe, zajmując tym razem dziewiąte miejsce. Zwyciężył za to w supergigancie, wyprzedzając Beata Feuza ze Szwajcarii i Kjetila Jansruda. W 2019 roku startował na mistrzostwach świata w Åre, swojej czwartej imprezie tego cyklu. Nie ukończył tam rywalizacji w supergigancie, natomiast w zjeździe znalazł się na 5. pozycji.