7 marca 2007 roku walczył o wakujące mistrzostwo świata WBA w wadze super średniej. Jego rywalem był dawny rywal Anthony Mundine. Soliman był raz na deskach w rundzie 2. i trzykrotnie w dziewiątej, przez co przegrał przez nokaut na skutek zasady 3 nokdauny w rundzie kończą walkę.
30 października 2007 roku stoczył 8-rundowy pojedynek w turnieju „The Contender”. Niestety odpadł w 1. walce, przegrywając jednogłośnie na punkty z Sakio Biką. 28 maja 2008 roku doszło do jego trzeciej walki z Mundine. Ponownie lepszy okazał się Mundine, zwyciężając jednogłośnie na punkty w 12-rundowym pojedynku, udanie broniąc tytułu WBA w wadze super średniej.
Do końca 2011 roku stoczył jeszcze 5 pojedynków, z czego wszystkie wygrał. Soliman zdobył mało prestiżowe mistrzostwo świata WBF i po pokonaniu Eromosele Alberta został oficjalnym pretendentem IBF w wadze średniej.
19 lutego 2012 roku zwyciężył jednogłośnie na punkty rodaka Gartha Wooda. 24 sierpnia 2012 roku zmierzył się z Dominikańczykiem Giovannim Lorenzo, a stawką walki był eliminator IBF w wadze średniej. Soliman zwyciężył jednogłośnie na punkty (118-109, 117-110, 118-108), a w ostatniej rundzie dwukrotnie posłał rywala na deski.