Jan Krzysztof Pac herbu Gozdawa (ur. 1650 w Wilnie, zm. 31 maja 1702 pod Nowym Miastem) – podkomorzy wielki litewski, syn Bonifacego Teofila i Katarzyny Frąckiewicz Radzimińskiej.
Życiorys Po ojcu został starostą botockim (przed rokiem 1665). Już jako młodzieniec brał udział w walkach przeciw Lubomirskiemu. W bitwie pod Częstochową w 1665 roku dostał się do niewoli rokoszan. Był pułkownikiem na dworze królewskim od 1683. Wielokrotnym posłem na sejm z powiatu wiłkomirskiego. Aktywnym uczestnikiem wojny domowej na Litwie. Opowiedział się po stronie Sapiehów. W maju 1702 roku Kazimierz Jan Zaranek Horbowski dokonał zajazdu, na jego siedzibę w Towianach, a następnie kazał go rozstrzelać, co miało miejsce 31 maja tegoż roku. Wolff, Pacowie, s. 225-231; Zawisza, s. 214 Zmarł bezpotomnie.
Sprawowane urzędy Marszałek ziemski wiłkomirski 1689-1702 Podkomorzy wielki litewski 1698-1702Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, T. I, Województwo Wileńskie XIV-XVIII wiek, pod red. A. Rachuby, s. 432, 704