Ikonografia jest całkowicie syryjska lub fenicka i nie ma żadnych związków z egipskimi modelami spotykanymi w sztuce palestyńskiejKeel, Othmar, and Uehlinger, Christoph, "Gods, goddesses, and images of God in ancient Israel" (Fortress Press, 1998) str. 210-212..
W większości napisy są we wczesnym hebrajskim zapisanym alfabetem fenickimBonanno, Anthony, "Archaeology and fertility cult in the ancient Mediterranean", (University of Malta, 1986) str. 238-240. Wiele z nich ma charakter religijny odwołuje się do JHWH, Ela i Baala. Jahwe dwa razy pojawia się we zwrotach: „Jahwe z Samarii i jego Aszera” oraz „Jahwe z Temanu i jego Aszera”Bonanno, Anthony, "Archaeology and fertility cult in the ancient Mediterranean", (University of Malta, 1986) str. 238-240.. Panuje powszechna zgoda, że Jahwe jest tu połączony z Samarią (stolicą królestwa Izraela) oraz Temanem (w Edomie), co sugeruje, że Jahwe miał świątynię w Samarii oraz rodzi pytania o związki pomiędzy Jahwe a Kausem, narodowym bogiem EdomuKeel, Othmar, and Uehlinger, Christoph, „Gods, goddesses, and images of God in ancient Israel” (Fortress Press, 1998) str. 228.. „Aszera” najprawdopodobniej oznacza tu obiekt kultu (stylizowany być może jako drzewo), a związek Jahwe z boginią Aszerą, małżonką Ela, jest niejasny.