W 1970 pokonał w obronie tytułu 14 lutego w Inglewood Erniego „Indian Red” Lopeza przez techniczny nokaut w 15. rundzie, a następnie w towarzyskiej walce 14 sierpnia, również w Inglewood, Edwina „Fighting” Macka. 3 grudnia w Syracuse przegrał wskutek kontuzji przez TKO w 4. rundzie z Billym Backusem i stracił tytuł mistrza świata. W 1971 pokonał najpierw Manuela Gonzaleza, a potem odzyskał tytuł mistrza świata w rewanżu z Backusem 4 czerwca w Inglewood przez TKO w 8. rundzie. Później wygrał trzy walki towarzyskie (w tym z Jeanem Josselinem), po których w obronie tytułu 14 grudnia w Inglewood pokonał Hedgemona Lewisa na punkty. W 1972 stoczył tylko trzy walki w tym dwie o tytuł. 28 marca w Londynie wygrał przez nokaut w 7. rundzie z Ralphem Charlesem, a 10 czerwca w Monterrey przez techniczny nokaut w 2. rundzie z Adolphem Pruittem. W 1973 walczył trzykrotnie, zawsze w obronie mistrzostwa, wygrywając ponownie z Erniem Lopezem 28 lutego w Inglewood przez KO w 7. rundzie, z Rogerem Menetreyem 23 czerwca w Grenoble na punkty i z Clydem Grayem 22 września w Toronto również na punkty.