W 1970 został doktorem prawa na UMK w Toruniu i pułkownikiem. 1972-1974 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, po czym został starszym inspektorem ds. rozpoznania wojskowego w Zarządzie II Sztabu Generalnego WP 1974-1975 dowódca drugiej zmiany Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej ONZ na Bliskim Wschodzie (Egipt i Syria), później zastępca szefa Zarządu II Sztabu Generalnego WP ds. rozpoznania wojskowego i docent w katedrze Strategii Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. W latach 1976-1978 ukończył Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu dla kadry kierowniczej WPKażdy żołnierz zawodowy wykształconym marksistą, "Żołnierz Wolności", nr 255, 26 października 1976, s. 5.. 1979-1983 zastępca pełnomocnika szefa Sztabu Generalnego WP ds. specjalnych. Zastępca szefa polskiej delegacji na rokowania wiedeńskie w sprawie redukcji zbrojeń w Europie Środkowej. 1984-1987 szef Zarządu II Rozpoznania Wojskowego w Głównym Zarządzie Szkolenia Bojowego WP, a 1987-1990 szef Biura ds. Specjalnych Sztabu Generalnego WP i Stały Przedstawiciel MON do Specjalnej Komisji ds. Rozbrojenia Państw Układu Warszawskiego. Jesienią 1988 mianowany generałem brygady;