karę odbywał m.in. w Butyrkach, od 1913 do marca 1917 przebywał w Jakucku, gdzie 1915 był ochroniarzem muzeum, później kierownikiem stacji meteorologicznej. Podczas zesłania poznał swoją przyszłą żonę, również rewolucjonistkę Kławdiję Kirsanową. 19 marca 1917 wraz z innymi zesłańcami amnestionowany przez Rząd Tymczasowy po rewolucji lutowej i obaleniu caratu.
Od maja 1917 przewodniczący Rady Jakuckiej, w listopadzie 1917 członek Moskiewskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, później komisarz Kremla, 1918–1919 pełnomocnik KC RKP(b) do przeprowadzania mobilizacji do Armii Czerwonej. Od 23 marca 1919 do 8 marca 1921 zastępca członka KC RKP(b), od 25 października 1919 do marca 1920 przewodniczący permskiego gubernialnego komitetu RKP(b), od kwietnia 1920 do 1921 członek Syberyjskiego Biura KC RKP(b), od 16 marca 1921 do 17 kwietnia 1923 członek KC RKP(b). Od 16 marca do 8 sierpnia 1921 sekretarz KC RKP(b) i członek Biura Organizacyjnego KC RKP(b), 1921–1923 ponownie członek Syberyjskiego Biura KC RKP(b), od 25 kwietnia 1923 do 26 stycznia 1934 członek Centralnej Komisji Kontrolnej RKP(b)/WKP(b), od 26 kwietnia 1923 do 26 stycznia 1934 członek jej Prezydium, a od 26 kwietnia 1923 do 2 grudnia 1927 członek jej Sekretariatu, 1923–1924 członek Kolegium Ludowego Komisariatu Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej ZSRR.