Powszechnie znanym przykładem są tutaj Celakantokształtne – rząd ryb mięśniopłetwych. Sądzono, iż wymarły w późnej kredzie, dopóki w 1938 r. nie złowiono żywego przedstawiciela rodziny LatimeriidaeS. L. Jewett, On the Trail of the Coelacanth, a Living Fossil, „The Washington Post” 11 listopada 1998.. Gatunki określane mianem fauny z Burgess Shale zostały odkryte w zapisie kopalnym skał wczesnego i środkowego kambru i do pewnego momentu tylko z tym okresem były identyfikowane. Od 2006 r. skamieniałości podobnych organizmów znajdowano również w skałach pochodzących z syluru, ordowiku i wczesnego dewonu, tj. nawet 100 milionów lat po faunie z Burgess ShaleG. Kühl, D. E. G. Briggs, J. Rust, A Great-Appendage Arthropod with a Radial Mouth from the Lower Devonian Hunsrück Slate, Germany, „Science”, t. 323, nr 5915, luty 2009, s. 771–773.D. J. Siveter, R. A. Fortey, M. D. Sutton, D. E. G. Briggs, A Silurian "marrellomorph" arthropod, „Proceedings of the Royal Society: B”, t. 274, nr 1623, 2007, s. 2223–2229. Należy przyjąć, iż występowanie procesu chemicznego w ówczesnym oceanie, w wyniku którego ciała tych zwierząt uległy fosylizacji, mogło być fenomenem epizodycznym i ograniczonym co do czasu trwaniaN. J. Butterfield, Secular distribution of Burgess-Shale-type preservation, „Lethaia”, t. 28, nr 1, 1995, s. 1–13..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Efekt Signora-Lippsa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.