Wraz z mężem, Stanisławem Makowieckim, opracowała książkę „La cultura eslava” (1981), obejmującą przekrój dziejów, literatury, sztuki, a także szkice o tradycjach i osiągnięciach cywilizacyjnych narodów słowiańskich.
Z myślą o czytelniku polskim zainteresowanym Hiszpanią, napisała „Po drogach Polsko-Hiszpańskich” (1984), książka w której analizowała zbliżenia polityczno-kulturalne między obydwoma krajami począwszy od relacji kronikarza z Kalifatu Kordobanskiego, Ibrahim ibn Jakuba, z podróży po Europie Środkowej w X wieku, kończąc wizytą Marie Skłodowskiej-Curie i młodych twórców awangardy polskiej w Madrycie na początku wieku XX.
Co roku wyjeżdżała do Polski, gdzie wygłaszała gościnne wykłady na Uniwersytecie Warszawskim, Jagiellońskim i później także na Uniwersytecie Wrocławskim. Przed śmiercią przekazała Sekcji Polskiej madryckiej slawistyki wszystkie przez lata zbierane książki polskie i dokumenty.