Nowozelandzka reprezentacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 liczyła dziewięcioro sportowców – dwie kobiety i siedmiu mężczyzn – którzy wystąpili w trzech z dwunastu rozegranych dyscyplin. Chorążym reprezentacji był występujący w narciarstwie alpejskim Simon Wi Rutene.
Trójka narciarzy alpejskich po raz drugi brała udział w zawodach tej rangi, wystąpili bowiem cztery lata wcześniej w Sarajewie. Pozostali zawodnicy debiutowali na igrzyskach, był to jednocześnie pierwszy w historii start Nowozelandczyków w biegach narciarskich oraz bobslejach. Najmłodszą reprezentantką Nowej Zelandii była dziewiętnastoletnia biegaczka narciarka Madonna Harris, najstarszym zaś czterdziestojednoletni bobsleista Owen Pinnell.
Nowozelandzki Komitet Olimpijski, powstały w 1911 roku i uznany przez MKOl w roku 1919, po raz pierwszy wysłał zawodników na zimowe igrzyska w 1952 roku, następnie w roku 1960, a od 1968 roku sportowcy z tego kraju regularnie uczestniczą w tych zawodach.